“ΑΝΑΘΕΣΗ” ΔΗΜ.ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

ΑΝΘΡΩΠΟΣ 1 : άνθρωπος (ο, η ).Ζώον μαστοφόρον, δίχειρον και δίπουν, ορθίως ιστάμενον και πεπροικισμένον δια νοήσεως και ενάρθρου λόγου ο ανήρ και η γυνή.//Κοινωνικόν και πεπολιτισμένον ον, εν αντιθέσει προς το θηρίον και το κτήνος.//Κατά την Γραφήν και τον Χριστιανισμόν, ο άνθρωπος επλάσθη δι΄ειδικής δημιουργικής ενεργείας εκ σώματος και ψυχής λογικής, αποτελούσης την εν τω ανθρώπω θείαν εικόνα.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ 2 : Αντιθέτως, υπό των οπαδών της αρχής της εξελίξεως πιστεύεται ότι ο άνθρωπος προήλθεν εκ ζώου κατωτέρου, βαθμηδόν προαχθέντος εις την σημερινήν μορφήν του.Την αντίληψιν της Γραφής στηρίζει το γεγονός ότι δεν ευρέθησαν έτι οι κρίκοι, οίτινες ώφειλον να συνδέσωσι τον άνθρωπον προς τους πιθήκους ο καλούμενος «προάνθρωπος» δεν εφάνη, κατα δε τον Βίρχωβ και η ελπίς της εν τω μέλλοντι ανακαλύψεως είναι εκτάκτως υποθετική.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ 3 : Ως προς τα κρανία του παλαιοτάτου γνωστού ανθρώπου του Νεάνδερταλ και της Ιάβας, ταύτα έχουσι χωρητικότητα το μεν πρώτον 1.220 κυβ.εκστμ., το δε δεύτερο άνω των 1.000, ενώ η χωρητικότης των κρανίων των πιθήκων είναι μόνον 500 κυβ.εκτσμ., των δε κρανίων των γυναικών των μαύρων 1.250 και των σημερινών ανθρώπων 1500.

Θεός.Όν κατέχον ιδιότητας υπερφυσικάς, αντικείμενον λατρείας των ανθρώπων, εις ο αποδίδεται κυριαρχία επί της φύσεως ή επί μέρους της φύσεως.Η περί υπάρξεως ανωτάτου όντος, ή ανωτάτων όντων δοξασία απαντά εις πάντας τους λαούς από χρόνων αρχαιοτάτων.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ 1 :Και οι μεν μονοθεισταί αποδέχονται Θεόν, όστις ου μόνον εδημιούργησεν τον κόσμον, αλλά και διατελεί επενεργών απ’αυτόν.Ετέρωθεν οι οπαδοί του θεϊσμού αποδέχονται μεν ομοίως υπερβατικόν θεόν δημιουργόν και διακοσμητήν του κόσμου, ουδαμώς όμως επεμβαίνοντα περαιτέρω και τας τύχας του κόσμου κανονίζοντα.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ 2 :Εκ των άλλων οι μεν πανθεϊσταί ταυτίζουσι τον Θεόν μετά του κόσμου, αρνούμενοι την προσωπικήν αυτού ύπαρξιν.Οι δε πανθεϊσταί εκδέχονται μεν τον κόσμον ως περιλαμβανόμενον εν τω Θεώ, ουδαμώς όμως ταυτίζουσι αυτόν μετ¨αυτού.Οι άθεοι αρνούνται την ύπαρξιν θείας ουσίας.

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ΜΑΞΙΜΟΣ:PATER noster, qui es in coelis;sanctificatur nomen tuum:Adventiat regnum

tuum; fiat voluntas tua, sicut in coelo, et in terra.Panem nostrum quotidianum da

nobis hodie

Από την αρχή του κόσμου κανένας νους δεν το διανόηθηκε ούτε για μια στιγμή

Τοποθετείται, τρόπος του λέγειν, πριν από τη φαντασία, πριν από οποιαδήποτε

μεγάλη, μικρή κλήση και κλίση προς την εφευρετικότητα, ευρεσιτεχνία, εικονο-

πλασία, ευρυμάθεια, δεξιοτεχνία, αναπαράσταση, τέχνη του λόγου και οποιαδή-

ποτε τέχνη, σοφία επιστήμη.

Santa Helena, Santa Monica, Santa Angelica, ut ego, mea familia et omnis, quem

amo, valeamus, felices simus atque in conspectus omnium difficulatum nostrarum

stare audeamus.Gratias Tibi ago pro beneficiis donates a Te.

ΤΖΙΛ :Είναι αυτό που λείπει, πως είναι δυνατον, δεν ανήκει στα αναμενόμενα δεν μπο-

ρεί να ανήκει στα προβλεπόμενα..Είναι αυτό που λείπει πως είναι δυνατόν, δεν

ανήκει στα αναμενόμενα δεν μπορεί να ανήκει στα προβλεπόμενα.Είναι με την

κυριολεκτική έννοια αδιανόητο αδιανόητο.Δεν έχει απολύτως καμία υπόσταση

κανένας νους δεν το διανοήθηκε ούτε για μια στιγμή.Δεξιοτεχνία,εικονοπλασία.

Όχι επειδή είναι καινούριο.Ίσως είναι μόνο η φαντασία, μια ικανότητα επινόησης

Στην περίπτωση αυτή τώρα έχουν πλέον τελειώσει όλα θα είναι εμφάνιση αυτή το

τέλος έχει πλέον συντελεστεί τώρα είναι η ώρα της συντριβής.

ΤΖΟΝΙ: Σου το αναθέτω.Σου αναθέτω αυτό το έργο.Ολέθρια, λογική, απαράδεκτη.Και

σε αναζήτησα και σε επέλεξα χωρίς να επιλέξω εσένα.Είσαι αυτό που είσαι, δεν

είσαι τίποτα περισσότερο από αυτό.Δεν αναζήτησα εσένα.Είναι όλοι, είναι αυτοί

που είναι και αυτοί που θα είναι.Και δεν είσαι εσύ ο τυχερός και κανείς δε θα

μπορούσε αυτή τη στιγμή από αυτή τη στιγμή να είναι πιο τυχερός από σένα.

Είσαι ένας τυχαίος τυχάρπαστος.

ΜΑΞΙΜΟΣ: Santa Helena, Santa Monica, Santa Angelica, ut ego, mea familia et omnis,

quem amo, valeamus, felices simus atque in conspectus omnium difficulatum

nostrarum tare audeamus.Gratias Tibi ago pro beneficiis donates a Te.

ΣΑΡΛΟΤ:Είναι κι αυτό ένα από τα απειράριθμα που θα έχεις να κάνεις να το ονομάσεις.

Santa Helena, Santa Monica, Santa Angelica!!

Προς το παρόν αυτό είναι ολοκληρωτικά αβέβαιο δυσοίωνα άδηλο.

Δεν το διανοείσαι ακόμα τώρα που είναι εκείνο το άγνωστο που περισσότερο

άγνωστο απ’αυτό δεν υπάρχει, τώρα που είναι ασύλληπτα απίστευτο απίστευτα

ασύλληπτο.Προς το παρόν θα πρέπει να συναισθανθείς αυτό το τίποτα που ή-

σουν και που είσαι ακόμα για να ξεκινήσεις από αυτήν την συναίσθηση του τι-

ποτα.Αυτό το ξεκίνημα από το τίποτα χρειάζεται.Ούτε αυτό θα είναι εύκολο, θα

αναγκαστείς να εκτεθείς όσο δεν το αντέχεις, όσο κανείς δεν το αντέχει,μη δι-

στάσεις όμως, είσαι ήδη εκτεθειμένος, είσαι ήδη τοποθετημένος στο σημείο

όπου μπορούν να καταλήξουν μόνο σ’αυτό καταλήγουν, όλες οι απρόβλεπτες

πιθανότητες, όλες οι απίθανες αντιφάσεις παραδοξότητες ανοικειότητες, όλοι

οι κάθε είδους αιφνιδιασμοί από όλες τις πλευρές, όσες βλέπεις…

ΟΛΟΙ: και όσες δεν βλέπεις.

ΜΑΞΙΜΟΣ:Κανείς δεν περιμένει πολλά από σένα.Ούτε κι εσύ πρέπει να περιμένεις πε-

ριμένεις περισσότερα από όσα πράγματι μπορείς.Κανείς ωστόσο δεν περιμένει

πολλά από σένα, το πόσο όμως πράγματι μπορείς με έναν τρόπο το γνωστό

θα γίνει γνωστό επί το έργον.Εκεί θα κριθείς.Γεννήθηκες για να κριθείς από το

έργο επί το έργον και θα κριθείς με τον κρισιμότερον τον τελικότερον τρόπο

που μπορεί να κριθεί μια ζωή η δική σου και όποια άλλη.Τίποτα άλλο δεν μπο-

ρεί να σε κρίνει θα σε κρίνει το έργο.Κι αυτό το έργο είναι θείο η δική σου

εκδοχή αυτή επάνω στην οποία θα κριθείς θα είναι μια εκδοχή ανθρώπινη.Από

σένα δεν θα μπορούσε να υπάρξει άλλη εκδοχή του θείου έργου.Και είναι η

πρώτη φορά που γίνεται αυτό δεν έχει υπάρξει άλλη εκδοχή του θείου έργου

με σένα γίνεται η αρχή,Σου ανατίθεται για πρώτη φορά από τότε που υπάρχει ο

κόσμος από τότε που υπάρχει ο άνθρωπος να φέρεις εις πέρας μια εκδοχή την

ανθρώπινη του θείου έργου.Και θα κριθείς από την αναπόδραστη αναμέτρησή σου

με το θείο έργο γιατί τώρα πλέον αυτή η αναμέτρηση μόνον μετράει μόνον αυτή

μπορεί τώρα πλέον να κρίνει αλάνθαστα την ανθρώπινη ζωή τη δική σου και

όποια άλλη τίποτα άλλο δεν μπορεί να σε κρίνει θα σε κρίνει το έργο.Άτεγκτα,

Αλάνθαστα αναπόδραστα και δε θα κριθείς με ανθρώπινα μέτρα αλλά με θεία.

Πρόσεξε λοιπόν ποιο θα είναι το ανθρώπινο έργο σου ώστε να μπορέσεις να ελπί-

σεις να κριθείς με την εκθαμβωτική σοβαρότητα των κορυφαίων ετυμηγοριών

ΤΖΙΛ : Όσα έχεις κάνει ως τώρα, κατακτήσεις κέρδη επιτεύγματα, αυτά που ήταν

κέρδη κατακτήσεις επιτεύγματα για σένα για κάποιους ή όλους, καθετί που νό-

μιζες, ήθελες να νομίζεις πως έδινε νόημα αξία περιεχόμενο στη ζωή σου στην

ζωή κάποιων ή όλων, καθετί στο οποίο στηριζόσουν, έφευγες κουρασμένη

απ’αυτό κι επανερχόσουν κουρασμένη σ’αυτό για να στηριχτείς σ’αυτό, να πάρεις

απ’αθτό εκείνο που χρειαζόσουν απ’αυτό για να συνεχίσεις, τόσες και τόσες

δεκαετίες, μέσα σε τόσες και τόσες εποχές, από το ένα σημείο του κόσμου στο

άλλο και σ’όλα, αυτό που τόνωνε την εμπιστοσύνη σου στον εαυτό σου και εξαι-

τίας του την έχανες, πίστεις εκλάμψεις ανατάσεις εμψυχώσεις οικοδομήματα του

στοχασμού που που γέννησαν οικοδομήματα του κάλλους που γέννησαν οικοδο-

μήματα του στοχασμού που γέννησαν οικοδομήματα του κάλλους, και οι λεπτές

μικρογραφίες των χορών τα βυθισμένα χρώματα των κεντημάτων οι γδαρμένοι

ήχοι των τραγουδιών, αυτό που σε έκανε να αισυάνεσαι καλή υποφερτή κοντά

στην συγκατάβαση κοντά στην ευσπλαχνία στην ταπείνωση στην λύπη στην συ-

μπάθεια, αυτό που μείωνε το αίσθημα της απελπισίας μπροστά στο τέλος, μπρο-

στά στην αποδοχή του τέλους, μπροστά στην εξουδετέρωση απ’την αποδοχή του

τέλους, και οι στρατιές των θρυλικών πολεμιστών, το αίσθημα της διάψευσης,

του ψεύδους, της απόρριψης, του ασύζευκτου βλέμματος, της γυμνής φθοράς,

η ανεπιβεβαίωτη βεβαιότητα μέσα στην νύχτα πως πήγε η ζωή σου χαμένη, πως

πέρασαν όλα έφυγαν χωρίς καμιά ελπίδα να επιστρέψουν για να σου επιτρέψουν

να τα ξαναζήσεις σωστά πιο σωστά πιο κοντά στην ολοκλήρωση πιο κοντά στην

τέλεια τελείωση, χωρίς καμιά ελπίδα να αποκατασταθούν να αναπληρωθούν να ε-

ξιλεωθείς να μετανιώσεις να νιώσεις βαθύτερα λαμπρότερα λιγότερο στεγνά λιγό-

τερο φτηνά και να αναστηθείς να μην αφήσεις πίσω σου μόνον την σκόνη της

σκόνης, και οι αναρίθμητες σειρές των προσώπων, προσώπων, προσώπων προ-

σώπων σε όλες τις άκρες και οι βρωμισμένες σημαδεμένες λιωμένες φαγωμένες

από ανυπόμονα πεισματικά δάχτυλα δάχτυλα κάτω από όλα τα υφάσματα τα

σκεπάσματα, κάτω και πάνω απ’το ύψος του χώματος, και οι ανακόλουθοι

παλμοί του πόθου, και το πένθος του έρωτα, ο έρωτας πίσω από το πένθος του

έρωτα, και η λευκότητα η λευκότατη λευκότητα η λευκότερη λευκότητα της

λευκότητας… δεν υπάρχουν απ’αυτήν την στιγμή.

ΤΖΟΝΙ: Αυτό ήταν η ζωή σου ως τώρα.Ακόμα και αυτή τη στιγμή αυτό είσαι ακόμα.

Πολυκέφαλο πολυμήχανο πολυπλόκαμο τίποτα.Είσαι το τίποτα που ήσουν

πάντα.Σε βλέπω αντιστέκεσαι διαμαρτύρεσαι θέλεις να φύγεις να κρυφτείς να

σωθείς να παραμείνεις αυτό που ήσουν πάντα.Εσένα καταγγέλω πολύμορφο

πολύεδρο πολυόμματο πολύγλωσσο πολύτεχνο πολύχρωμο τίποτα.Σου αρέσει

που είσαι να είσαι μικρό, πόση χαρά όταν μπορείς και αγγίζεις τις βραχείες α-

πολήξεις σου, όταν μπορείς και ελέγχεις τη στενή σου περιφέρεια πόση ανακού-

φιση όταν αισθάνεσαι τα όριά σου, όταν βεβαιώνεσαι οτί μπορείς να μετρήσεις

τα μέτρα σου, εκείνο όμως που σε κάνει περισσότερο απ’όλα να είσαι αυτό που

είσαι είναι να μικραίνεις να μικραίνεις να μικραίνεις να μικραίνεις να μικραίνεις

Άειντε.Άειντε. Άειντε.

ΣΑΡΛΟΤ:Το έργο δεν έχει όνομα.Είναι κι αυτό ένα από τα απειράριθμα που θα έχεις να

κάνεις να το ονομάσεις.Δεν έχει ούτε μέρος.Εσύ θα βρεις να του δώσεις ένα μέ

ρος.Η μία πλευρά του είναι ότι το έργο αυτό δεν υπάρχει, δεν μπορεί να υπάρχει

είναι ένα απλήρωτο κενό γιατι όλα σ’αυτό το έργο όπως σου ανατίθεται εκκι-

νούν από το μηδέν οδεύουν προς το μηδέν και καταλήγουν στο μηδέν αποτελώ-

ντας μία ανυπαρξία για την οποία δεν μπορεί να γίνει απολύτως τίποτα,Γίνεται

όλο και μόνο επιθυμία μνήμη φαντασία και τέχνη που είναι όλες οι επιθυμίες

μνήμες και τέχνες ο τελικός ο ύψιστος σκοπός.Τι δε θα έδινες για να φανερωθεί

αυτό που δεν πιστεύεις ότι κρύβεται και που πιστεύεις ότι ξέρεις πως τίποτα πο-

τέ εκτός απ’αυτό δεν μπορεί να παρακινήσει την ζωή προς την ζωή σου κι αυτή

προς την ζωή.Άμεμπτης ισορροπίας που ίσως να σε μεταστοιχειώσει.(3) Αυτό

που κάνει τον ζωντανό να είναι να ξέρει πως είναι ζωντανός.

Και δεν έχεις παρά μόνον το χέρι σου.Πέντε δάχτυλα.Σάρκα νωπή ευπαθής γυμνή

ανάμεσα στην ζέστη και στο κρύο της, κόκκαλα φλέβες ραβδώσεις, νύχια μασημένα,

άκρες δαχτύλων ερεθισμένες πονεμένες, τρίχωμα λείο αραιό ασθενικό μία παλάμη

ιδρωμένη ούτε πολύ δυνατή ούτε πολύ επιτήδεια, κλειδώσεις συσπάσεις κλειδώσεων,

δάχτυλα απλωμένα κοντά μαζεμένα σφιγμένα βασανισμένα από μια νευραλγία που τα

τινάζει και πάλι ηρεμούν και πάλι τα τινάζει με πόνο, αυτά τα πέντε δάχτυλα, δεν έχεις

άλλα .Αυτό το χέρι, δεν έχεις άλλο.Ένα χέρι που έρχονται ώρες όπου δεν μπορεί να

σηκώσει ούτε το ίδιο του το χέρι .Χέρι που έρχονται ώρες όπου δεν μπορεί να έχει ούτε

το ίδιο του το χέρι.

ΣΑΡΛΟΤ:... από όλες τις πλευρές, όσες βλέπεις…

ΟΛΟΙ: και όσες δεν βλέπεις

ΜΑΞΙΜΟΣ: Περίμενες αυτήν την ανάθεση;

ΤΖΟΝΙ: Είναι βέβαιο πως δεν την περίμενες.

ΜΑΞΙΜΟΣ:Δεν ήταν δυνατόν να την περιμένεις.

ΤΖΟΝΙ:Δεν μπορεί να ανήκει στα προβλεπόμενα.

ΜΑΞΙΜΟΣ: Αυτό το έργο δεν ανήκει στα αναμενόμενα

ΤΖΟΝΙ: Είναι με την κυριολεκτικότερη έννοια αδιανόητο.

ΤΖΙΛ : Και δεν έχεις παρά μόνον το χέρι σου.Πέντε δάχτυλα.Σάρκα νωπή ευπαθής γυμνή

ανάμεσα στην ζέστη και στο κρύο της, κόκκαλα φλέβες ραβδώσεις, νύχια

ΜΑΞΙΜΟΣ:Μολονότι είναι το παν δεν είναι για κανέναν το παν.

ΤΖΟΝΙ: Είναι μια τρέλα και αυτή είναι τρελή.

ΤΖΙΛ :Τρέλα τρέλα

ΜΑΞΙΜΟΣ: Μολονότι είναι η ζωή, μολονότι είναι όλη η ζωή που κρύβεται πίσω από

όλη την ζωή, μολονότι είναι η ζωή που κάνει την ζωή να είναι ζωή δεν έχει κα-

μία σχέση με την ζωή.Μολονότι είναι όλος ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από

όλο τον άνθρωπο μολονότι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο να είναι άνθρωπος

δεν έχει καμία σχέση με τον άνθρωπο.

ΤΖΟΝΙ: Και δεν μπορείς να το σκοτώσεις

ΣΑΡΛΟΤ: Και δεν έχεις παρά μόνον το χέρι σου.Πέντε δάχτυλα

ΟΛΟΙ: Καιι δεν έχεις παρά μόνον το χέρι σου.Πέντε δάχτυλα.Σάρκα νωπή ευπαθής γυμνή

ανάμεσα στην ζέστη και στο κρύο της, κόκκαλα φλέβες ραβδώσεις, νύχια μασημένα,

άκρες δαχτύλων ερεθισμένες πονεμένες, τρίχωμα λείο αραιό ασθενικό μία παλάμη

ιδρωμένη ούτε πολύ δυνατή ούτε πολύ επιτήδεια, κλειδώσεις συσπάσεις κλειδώσεων,

δάχτυλα απλωμένα κοντά μαζεμένα σφιγμένα βασανισμένα από μια νευραλγία που τα

τινάζει και πάλι ηρεμούν και πάλι τα τινάζει με πόνο, αυτά τα πέντε δάχτυλα, δεν έχεις

άλλα .Αυτό το χέρι, δεν έχεις άλλο.Ένα χέρι που έρχονται ώρες όπου δεν μπορεί να

σηκώσει ούτε το ίδιο του το χέρι .Χέρι που έρχονται ώρες όπου δεν μπορεί να έχει ούτε

το ίδιο του το χέρι.

ΤΖΙΛ : Ανθρωπόμορφο ανθρωπόφιλο κι ανθρωποβόρο

ΜΑΞΙΜΟΣ: Χρειαζόταν να κάνει την εμφάνισή του και μέσα στον ανθρώπινο χώρο

ΤΖΙΛ : Όποιος κι αν είσαι ξέρεις πως ήσουν τίποτα

ΤΖΟΝΙ: Αυτή η διάψευση αυτή η απόδειξη η επαλήθευση δεν θα εξαρτηθεί από σένα.

ΣΑΡΛΟΤ: Και πόθησέ το τώρα που είναι ασύλληπτα απίστευτο απίστευτα ασύλληπτο

ΤΖΙΛ : Κι αυτό το τίποτα είχε φτάσει στο ακρότατο σημείο που μπορεί να φτάσει το τί-

ποτα.

ΜΑΞΙΜΟΣ: Η αρχή και το τέλος σου.

ΤΖΟΝΙ: Έχεις καταλάβει πεθαίνοντας εσύ πεθαίνεις μόνο εσύ.

ΜΑΞΙΜΟΣ: Είσαι απέναντι στο θείο έργο τόσο μόνος όσο είσαι και απέναντι στο

θάνατό σου.

ΤΖΟΝΙ: Μιλάς ακούγεσαι;

ΣΑΡΛΟΤ: Κι αυτό το τίποτα είχε φτάσει στο ακρότατο σημείο που μπορεί να φτάσει το

τίποτα.

ΜΑΞΙΜΟΣ: Γιατί το έργο αυτό είτε το καταλαβαίνεις είτε όχι δεν επρόκειτο να ανατε-

θεί σε κανέναν παρά μόνο όταν θα είχαν τελειώσει όλα μόνο όταν πια θα είχε

συντελεστεί το τέλος και δε θα έμενε πλέον να γίνει παρά μόνο αυτό που δεν

εκφράζει με την απαραίτητη ακρίβεια και πληρότητα αυτή η αναγκαία ακριβής

και πλήρης λέξη που είναι η λέξη αρχή.

ΤΖΟΝΙ: Είναι καιρός να συντριβούν με τρόπο ανοικτίρμονα όλα τα μικρά μεγέθη κοίτα-

ξε από όσες πλευρές αντέχει το μυαλό σου τη λέξη μικρά είναι πάρα πολλές η

συντριβή θα είναι ανοικτίρμων.

ΣΑΡΛΟΤ: Και λες ότι έζησες.Επαίσχυντο τίποτα θρασύδειλο πονηρό ευέλικτο

ΤΖΟΝΙ: προσγειωμένο κερδισμένο βραβευμένο λατρευμένο εξιδανικευμένο κορεσμένο

ΣΑΡΛΟΤ: και άπληστο για έναν ακόρεστο κορεσμό αδίστακτο τυμπανιαία μολυσμένο

ΤΖΟΝΙ:άγλωσσο άνοστο άχαρο

ΣΑΡΛΟΤ: μετρημένο τακτοποιημένο

ΤΖΟΝΙ: τυφλό

ΣΑΡΛΟΤ: μικρόλογο

ΤΖΟΝΙ: μικρόκαρδο

ΣΑΡΛΟΤ: μικρόνοο ανακεφαλαίωσε

ΤΖΟΝΙ: την ζωή σου.

ΣΑΡΛΟΤ:Θα δεις ότι δεν ήταν μεγαλύτερη από ένα μικρόβιο.Η ζωή σου μικρόβια.Και

όλα όσα έκανες σκέφτηκες ένιωσες θέλησες μπόρεσες : μικρόβια.

ΜΑΞΙΜΟΣ: Είσαι παραδομένος χωρίς ανταλλάγματα, χωρίς ανταμοιβές αποζημιώσεις

υποστηρίξεις ενισχύσεις, είσαι αφιερωμένος στην αμετάκλητη αναγκαιότητα

αυτής της αμετάκλητης αρχής.Έχεις όμως στην διάθεση σου το υποτιθέμενο

Θείο έργο, αυτό που εσύ θα σκεδτείς θα φανταστείς, αυτό που εσύ θα πιστέψεις

και θα κάνεις να πιστέψουν και οι άλλοι ότι αυτό είναι το πραγματικό Θείο

έργο.Εκτιμώντας;Εξαπατώντας;Παραχαράσσοντας;Αναδεικνύοντας;Οριοθε-

τώντας;Αφαιρώντας;Μεταλάσσοντας;Αυθαιρετώντας;Μόνον σ’αυτό κατα-

φεύγοντας.Είναι η ώρα της απόλυτης δημιουργίας.Χωρίς αυτήν, δεν έχεις καμία

ελπίδα να προσεγγίσεις, έστω και υποθετικά, ακόμα και ανθρώπινα το Θείο

έργο.Ναι, τώρα χρειάζεται παρθενογένεση.Τα πάντα εκ του μηδενός.Ανατροπή

εκ βάθρων του παντός.Ανασκευή του σύμπαντος.Καμία επανάληψη.Καμία

προσφυγή στις εκδοχές του Κόσμου που έκρυψαν και έριξαν τον Κόσμο.Όχι

απλώς ανανέωση αλλά ο πλήρης νεοτερισμός.Όχι ο δήθεν αλλά ο εμπράγματι.

Η γέννηση στην πιο πρωτοφανή στην πιο πρωτογενή μορφή της,Η γέννηση της

γέννησης.

ΤΖΙΛ : Έχεις καταλάβει.Ο θάνατός σου δεν σημαίνει τίποτα γι’αυτήν την ανάθεση.Πε-

θαίνοντας εσύ πεθαίνεις μόνον εσύ.Πεθαίνοντας εσύ, το Θείο έργο θα βρει μια

άλλη ζωή άλλες ζωές όλες τις ζωές για να συνεχίσει την εμφανή ζωή του.Η ζωή

σου είναι μόνον η ζωή σου.Καμία άλλη ζωή δεν δεσμεύεται απ’την ζωή σου

απ’το τέλος της ζωής σου.Πεθαίνοντας εσύ πεθαίνεις μόνον εσύ.Σ’αυτό είσαι

πράγματι ο μόνος, και τόσο μόνος όσο απέναντι στο Θείο έργο.Είσαι απέναντι

στο Θείο έργο τόσο μόνος όσο είσαι απέναντι στον θάνατό σου.

ΤΖΟΝΙ: Όποια κι αν ήταν η ζωή σου, τώρα έχεις ζωή.Τώρα μόνον έχεις ζωή από τώρα.

Σε ρωτώ: είχες ζωή εσυ;Κατείχες ποτέ αυτό που κάνει τη ζωή να είναι ζωή;Αυτό

που κάνει τον ζωντανό να είναι να ξερει πως είναι ζωντανός; Θα τολμούσες να

πεις ότι είχες κατείχες ζωή;Θα τολμούσες να ψευστείς μ’εκείνη την αχρεία

τόλμη, την θρασεία απερισκεψία, την κουτή εμμονή, που δεν είναι ενέργεια της

ζωής αλλά του ψεύδους της ζωής, της ψευδούς ζωής;

ΣΑΡΛΟΤ:Κι όμως, το χέρι σου είναι η μούσα σου.Δεν μπορείς να έχεις να βρεις άλλην.

Επικαλέσου το. Η μούσα σου είναι στην άκρη του χεριού σου.Πενταδάχτυλη

Μνημοσύνη.Αυτή η αιχμηρή προεξοχή της σάρκας σου που σ’εξοπλίζει και

σ’αφοπλίζει.Δεν έχεις τίποτα άλλο.Γιατί είσαι αυτό που είσαι, και είσαι μόνον

αυτό.Εσύ, και αυτή η ανάθεση.Σκέψου όλη την σάρκα σου, όλες τις περιοχές

της σάρκας σου, συγκεκριμένα σκέψου την επακριβέστατα, όλα τα όργανά σου

τα μέσα τα έξω, σάρκα και μόνον σάρκα, η σάρκα μόνη ΚΑΙ το έργο αυτό.

Αυτά τα ΔΥΟ.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ 1 : άνθρωπος (ο, η ).Ζώον μαστοφόρον, δίχειρον και δίπουν, ορθίως ιστάμενον και πεπροικισμένον δια νοήσεως και ενάρθρου λόγου ο ανήρ και η γυνή.//Κοινωνικόν και πεπολιτισμένον ον, εν αντιθέσει προς το θηρίον και το κτήνος.//Κατά την Γραφήν και τον Χριστιανισμόν, ο άνθρωπος επλάσθη δι΄ειδικής δημιουργικής ενεργείας εκ σώματος και ψυχής λογικής, αποτελούσης την εν τω ανθρώπω θείαν εικόνα.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ 2 : Αντιθέτως, υπό των οπαδών της αρχής της εξελίξεως πιστεύεται ότι ο άνθρωπος προήλθεν εκ ζώου κατωτέρου, βαθμηδόν προαχθέντος εις την σημερινήν μορφήν του.Την αντίληψιν της Γραφής στηρίζει το γεγονός ότι δεν ευρέθησαν έτι οι κρίκοι, οίτινες ώφειλον να συνδέσωσι τον άνθρωπον προς τους πιθήκους ο καλούμενος «προάνθρωπος» δεν εφάνη, κατα δε τον Βίρχωβ και η ελπίς της εν τω μέλλοντι ανακαλύψεως είναι εκτάκτως υποθετική.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ 3 : Ως προς τα κρανία του παλαιοτάτου γνωστού ανθρώπου του Νεάνδερταλ και της Ιάβας, ταύτα έχουσι χωρητικότητα το μεν πρώτον 1.220 κυβ.εκστμ., το δε δεύτερο άνω των 1.000, ενώ η χωρητικότης των κρανίων των πιθήκων είναι μόνον 500 κυβ.εκτσμ., των δε κρανίων των γυναικών των μαύρων 1.250 και των σημερινών ανθρώπων 1500.

Θεός.Όν κατέχον ιδιότητας υπερφυσικάς, αντικείμενον λατρείας των ανθρώπων, εις ο αποδίδεται κυριαρχία επί της φύσεως ή επί μέρους της φύσεως.Η περί υπάρξεως ανωτάτου όντος, ή ανωτάτων όντων δοξασία απαντά εις πάντας τους λαούς από χρόνων αρχαιοτάτων.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ 1 :Και οι μεν μονοθεισταί αποδέχονται Θεόν, όστις ου μόνον εδημιούργησεν τον κόσμον, αλλά και διατελεί επενεργών απ’αυτόν.Ετέρωθεν οι οπαδοί του θεϊσμού αποδέχονται μεν ομοίως υπερβατικόν θεόν δημιουργόν και διακοσμητήν του κόσμου, ουδαμώς όμως επεμβαίνοντα περαιτέρω και τας τύχας του κόσμου κανονίζοντα.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ 2 :Εκ των άλλων οι μεν πανθεϊσταί ταυτίζουσι τον Θεόν μετά του κόσμου, αρνούμενοι την προσωπικήν αυτού ύπαρξιν.Οι δε πανθεϊσταί εκδέχονται μεν τον κόσμον ως περιλαμβανόμενον εν τω Θεώ, ουδαμώς όμως ταυτίζουσι